Точка Синхронізації

Rada Europy podjęła historyczną i bezprecedensową decyzję o sformalizowaniu relacji z rosyjską opozycją demokratyczną poprzez powołanie „Platformy rosyjskich sił demokratycznych”. Jest to pierwszy przypadek we współczesnej dyplomacji, gdy tak prestiżowa organizacja międzynarodowa nadaje oficjalny status polityczny strukturze zrzeszającej dysydentów przebywających na wymuszonej emigracji. Decyzja ta stanowi kulminację procesu separacji Rosji od struktur europejskich, do której doszło dwa lata temu w wyniku pełnoskalowej inwazji na Ukrainę. W skład nowo powstałego gremium weszły najważniejsze nazwiska rosyjskiego ruchu antykremlowskiego, w tym Michaił Chodorkowski, szachowy arcymistrz Garri Kasparow, a także niedawno uwolniony z syberyjskiego łagru w ramach wymiany więźniów Władimir Kara-Murza oraz współpracowniczka Aleksieja Nawalnego, Lubow Sobol. Nowo utworzona Platforma ma pełnić funkcję stałego mechanizmu konsultacyjnego, który zapewni Radzie Europy dostęp do niezależnych analiz dotyczących sytuacji wewnętrznej w Rosji, co ma kluczowe znaczenie w dobie wszechobecnej kremlowskiej propagandy. Przedstawiciele rosyjskich sił demokratycznych skupią się na wypracowaniu scenariuszy dotyczących przyszłej transformacji ustrojowej kraju po ewentualnym upadku reżimu Władimira Putina. Inicjatywa ta ma być pomostem pozwalającym na utrzymanie kontaktu z tą częścią rosyjskiego społeczeństwa obywatelskiego, która mimo represji nie zgadza się z kursem obranym przez obecną władzę i dąży do reintegracji z europejskim systemem wartości. Utworzenie Platformy wywołało skrajne reakcje na arenie międzynarodowej. Moskwa zareagowała przewidywalną furią – rzecznicy Kremla oskarżyli Radę Europy o bezpośrednią ingerencję w suwerenne sprawy wewnętrzne państwa, a samych opozycjonistów określili mianem zdrajców i agentów obcego wpływu. Z kolei Ukraina podchodzi do tego projektu z dużym dystansem i rezerwą. Kijów obawia się, że fokusowanie się Zachodu na „lepszej, demokratycznej Rosji” może osłabić czujność społeczności międzynarodowej i odciągnąć uwagę od najważniejszego celu, jakim jest militarne pokonanie agresora oraz utrzymanie restrykcyjnych sankcji. Dla ukraińskich polityków wiarygodność tej grupy będzie mierzona wyłącznie ich realnym wpływem na osłabienie rosyjskiej machiny wojennej.